Den Hammer toren.

Hammer toren 'k fielseteer' oew
Want de krant' hef miej' verklapt,
Det den oalen Hammer toren
Weer zal wörden opeknapt.

Hammer toren, griezen heerschop
Iej' zint doanig in verval.
Toew 'k den armood zagge, dach ik:
"Wat of det nog wörden zal?"

'k Speuren oaveral het knaegen
Van de tane van den tied.
'k Zagg' oew as vervallen grootheid,
Allen glaans en gloriej kwiet.

'k Zagg' oew half vergoane plaankies,
'k Zagg' oew' voogen, leug en hol.
Konink van het Hammer darpien
Toew scheut mien gemood miej' vol.

Moo natuur höng medeliedend
Met eer' zörgend' zachte haand,
0ew nen mooien greunen mantel
Um oew uutgemoggeld waand.

Mar natuur is as wat mèènschen,
Zee teunt mangs nen helgen kop,
Löt eer haentien konink kreijen
En gif 't veur gin eene op.

Zoo mos iej 't noew ook mis-gèèlen,
Met eer meelien was 't gebeurd,
En zee hef met hädde hane
Oew den mantel of escheurd.

Stoaj noew, as nen schooier, in oew
Naekende ellendigheid.
Toch bevank miej nog oew röste,
Oew' bescheiden deftigheid.

Oewe Hammer bloauwe doeven
Kroept kot an oew, flustert bliej:
"Noew de nood is hooge erezen,
Is de reddinge noabiej".

En de wieze Hammer heeren
Zegge wiej van hätten daank,
Zee wilt oew, oald Sallaandsch toren,
Redden van den ondergaank.

JOHA. F. VAN BUREN.

Helderen, Jan. 1930.